سامح حط رأسه فى الارض ومش بيرد
فيروز : انا عارفة ان دلوقتي اصعب من قبل كده بس انت اتحملت اكتر من اللي كنت فاكر انك لا يمكن تتحمله ، عارفة انك خسرت كتير ، خسرت ناس ، فجأة لقيت نفسك لوحدك ومعاك طفل ، بس عيزاك تقوى عشانه ، هو دلوقتي محتاج حضn .. انا كنت عايزة افضل عشانه انا مطلبتش منك حاجه انا كل اللي كنت عايزاه ان انا اكون معاه .. انت مش هتعرف تاخد بالك منه ، بس لو انت عايزني اسافر هسافر مقدرش افضل فى مكان واكون غير مrغوبة
بقلمي منة عبده
سامح : لو انتي مش مrغوبة مين اللي هيكون مrغوب يا فيروز
فيروز بابتسامه : يعني اخليني
سامح بيبادلها نفس الابتسامه : خليكي
فيروز : طب قولي بقي نويت تسميه ايه
سامح : هسميه سليمان عشان لما اصحيه يروح المدرسه اقوله قوم يا سليماان بالله عليك
فيروز بضحك : ابهرتني
سامح : عيب عليك
بقلمي منة عبده
بعدها بفترة ***
ام فيروز : لاء مش عادى انك متسافريش معايا
فيروز : يا ماما عادى
ام فيروز : عايزة تفضلي هنا ليه ليك مين هنا
فيروز بتوتر : هفضل عشان سليمان
ام فيروز : سليمان عنده أبوه وعنده جدته على ما اظن مش محتاجك فى حاجه
فيروز : يا ماما …
ام فيروز وتقاطعها : انتي لسه بتحbي سامح ؟
فيروز بتوتر : لاء ايه اللي انتي بتقوليه ده
ام فيروز : انا حجزتلك تذكرة معايا والطيارة بكرة ياريت تبقي تصحي بدري عشان منتأخرش على الطيارة
فيروز : يا ماما قولت مش هسافر
ام فيروز : كلامي واضح اكيد
فيروز وسامح
يتبع