سيف: مالك يا سمسم قعده حزينه كده ليه
ياسمين: مش عرفه قلبي واجعنى على يوسف ليا…. حسه ان فى حاجه وحشه حصلت
سيف: يابنتى مش هو مكلمك بالليل وطمنك عليه بعد موصل
تشعر ياسمين بشى ما حدث ولا تعلم ما هو: اه.. بس حسه بحاجه…. صمتت
سيف: انتو اصلا البنات مجانين وبتحبو تشغلو بالكم بتفهات وحاجات محصلتيش
ضربته باحدى المخدات فى وجه بغيظ: والله
ضحك سيف: والله…. يا بنتى جوزك مكلمك وطمنك عليه وقعد يتغزل فيكى ساعه وفى الاخر تقولى حسه انى فى حاجه حصلت
نظرت له ياسمين بضيق فهو لا يشعر بما تشعر بيه
ياسمين: سيف هو يوسف ممكن يتجوز عليا عشان انا مبخلفيش
سيف بنفى: استحاله سيف مبفكريش كده خالص سيف متحضر…. ومش بيفكر بالعقليه دى خالص
تسقطت دموعها: بس انا خايفه مامته تضغط عليه وتخليه يتجوز عليا
احضنها سيف بحزن على حاله اخته: لا يوسف بيحبك وعمره ميعمل كده انتى نسيتى واقف قصاد ولدته ازى….. عشان يتجوزك
ياسمين: فكره… بس برضه خايفه يجى يوم يزهق…اكيد نفسه فى طفل زى بقيت الناس
سيف: اا
سمعو طرق على الباب
الخدامه: سيف بيه مياده هانم بتقولكم الفطار جاهز انت وياسمين هانم
سيف: قولها انحنا جاين وراكى
الخدامه: حاضر.
سيف: تعالى يالا نفطر وبعيدها نخرج تفسح شويا
ابتسمت ياسمين: ماشى
***
كانت تاكل القمات بتوتر فالست رحمه تنظر لها بغضب
الست رحمه: انتى مش بتاكلى ليه يا امل
امل بتوتر: هاا لا باكل اهو
الست رحمه بخبث: شكلك مكسوفه… نظرت ليوسف… اكلها انت يوسف البنت محروجه تاكل
لعنه يوسف نفسه فداخله وتحدث على مضض: حاضر يا امى
مد يده بالطعام لها: اتفصلى
امل بتوتر: انا باكل.. ومفيش دعى كل انت
الست رحمه: متكسفيش ايدك جوزك