قعدت قولتله كلام كتيير كأنى ماصدقت شوفته كلام انا مش عارفه بقولو ليه حاجات عن احساسى وارهاقى وتعبى وبعدين سكت ولسه هقولو كلام كتيير تانى جت الممرضه وقالت لى الزياره خصلت وخرجتنى بره
روحت وانا دموعى ع خدى مش عارفه السبب وفضلت ماشيه ودموعى مبتفارقنيش ودخلت البيت ودخلت اوضتى من كتر التعب الى فيا نمت من غير مااغير هدومى
صحيت
وركبت الاتوبيس وروحت الشغل وانا روحى كلها مسحوبه ومتلغبطه بع. مااتاكدت انه هو وقاعده سرحانه لقيته واقف قدامى وبيقولى انزلى.. هوا ايه دا نادر انزل تانى؟!! ومش الاقيك لا لا مش نازله
قالى “متخافيش مش همشى”
وفعلا نزلت قالى “انا بركب كل يوم الاتوبيس دا بروح منه الشغل دكتور جديد وكدا بقاا واول ما ربنا كرمنى اشتريت عربيه وانا راجع من الشغل بالليل العربيه اتقلبت بيا”
بص عليا وكمل “عارفه انا لو عشت تانر هافضل اركب اتوبيس طول حياتى ههه بس انا خلاص هاموت
