زياد جرى عليها بخوف: ايه اللى حصل
ندى بدموع والم: ماخدتش بالى منها و وقعت
زياد: خلاص اهدى متعيطيش
ندى: بتوجعنى اوى
شالها بحنية مفرطة
ندى بخجل: زياد نزلنى
زياد: اسكتى يا ندى الله يهديكى
ندى: انا همشى عادى
زياد اتجاهلها ونزل بيها فضلت بصهله بحب و هو شايلها خد باله من بصتها ليه عملت نفسها بتبص الناحية التانية فى حركة خليت زياد يبتسم على طفولتها حاطها على الكنبة بحنية و راح جاب علبة
الاسعافات
زياد: المرهم دا هيسكنلك الالم يوسف هو اللى جايبه
ندى : طب قوم اقعد على الكنبة بلاش قعدتك على الأرض دى
زياد بضحك : يستى هو انا و الارض اشتكنالك فى حاجة
ندى : اصله مينفعش دا انت حتى ظبوطة
زياد بضحك : ظبوطة هو بعد ظبوطة دى انا اروح اقدم استقالتى فورا
ندى بضحك: هههههه والله عسل
زياد تاه فى ضحكتها وندى بصتله بخجل
زياد بغمزة : دا انتى اللى عسل يا عسل يلهوى على الطماطم هحطه ماشى هيوجعك شوية وخلاص متعيطيش
ندى هزت براسها بمعنى ماشى
ندى بصراخ : ااااااه
زياد : هو دا اللى ماشى لو جايب طفل مش هيعمل كدا يلا كدا تمام
شالها وحاطها على كرسى من كراسى تربيزة السفرة
زياد : يلا ناكل بقى عندى شغل
