فذهبت رهف بحذر حيث أشار وأخذت تزيح الغطاء بحرص لتفاجأ بصورتها
أيه ده دى صورتى أنت رسمتنى امتى
بصى على ضهر الصورة حتلاقى التاريخ عليها
فنظرت رهف حيث قال لتتفاجأ بأن تاريخ الصورة يرجع لعشر سنين مضت
ايه ده معقول انت كنت تعرفنى من عشر سنين ازاى دا انا حتى مكنتش لسه قابلت شريف ممكن افهم كنت تعرفنى منين
فقال مرتبكا : كنت اعرفك من الحلم
ققالت بعدم فهم : نعم
ايوة كنت بحلم بيكى
انت بتهزر صح
فقال غاضبا : أنا بقول الحقيقة انا فضلت سنين احلم بيكى كنت بحلم أنى فى مكان جميل مقسوم نصين بجدار شفاف وكنت بشوفك فى الجهه التانية من المكان ده من خلال الجدار كنتى بتبصى لى وتبتسمى وانا بحاول بكل قوتى اتخلص من الجدار ده لكن مش بعرف . وعشان كده كنت رافض اتجوز وسفرت بسبب زن أمى عليا فى مسألة الجواز وكانت كل يوم تجبلى عروسه شكل ومحدش يعرف الموضوع ده غير حازم صاحبى
طب لو الحكاية دى صحيح
فقاطعاها على الفور : مفيش لو لانها فعلا دى الحقيقة
طب امال ازاى بقه اتجوزت يسرا لما اللى قولته ده صحيح
ضحكت عليا
نعم
أيه زى ما سمعتى كده بالظبط
دا اللى هو ازاى يعنى
يعنى زى ما بتقولوا ان راجل ضحك على بنت
فانفجرت رهف فى الضحك قائلة : انت بتقول ايه انت حتشككنى انك مش طبيعى ولا أيه مرة تقولى شوفتك ورسمتك من الحلم ومرة تقولى اتجوزت بعد ما اضحك عليك هو فى راجل بيضحك عليه
فقال بمرح : أيوة والله وحقولك اللى حصل عشان تعرفى ان مش بس الرجاله اللى فيهم ذئاب بشرية فى ذئبات بشرية كمان شوفى ياستى
