انا شاكك ان عمك ليه يد فى وفاته
نزلت دموع زهره، انا عملت مصيبه يا عمى
عصمت عملتى ايه؟
زهره، انا قتلت وفاء مراة عمى
عصمت، لكن وفاء حيه انا شفتها مع عمك فى فرح قريب رجعت زهرة على فيلا فارس انسانه جديده، كأنها انولدت للتو، عقلها يحلق بطموحات لا حد لها، اخيرا لقيت حريتها، هتتخلص من فهمى وترجع ثروتها وتبقى ند لفارس بعد ما كانت تشعر بالدونيه، مش هتنكر ابدآ فضله عليها وانه سترها فى اكتر أوقاتها حرج، كان عندها فكره ان إلى قبلك وقت ضعفك وانهيارك يستحقك وقت فرحك وانتصارك، وفارس يستاهل كل خير.
لما وصلت الفيلا كان على شفايفها ابتسامه كبيره، لسانها عايز ينطق بكلام كتير كان محبوس جواها
قابلت مايان فى المطبخ خدتها فى حضنها، لم ترجع بيتها وثروتها هتاخد ميان معاها
سألت مايان فارس فين؟
مايان فارس فى غرفته وقبل ما مايان تكمل كلامها زهره طلعت جرى على غرفة فارس ومايان بتنادى عليها استنى يا زهره
فتحت باب غرفة فارس لقيته قاعد مع واحده صحبته، حست زهره بالاحراج وكانت لسه هتقفل الباب وتعتذر
فارس بغضب! انتى ازاى تفتحى الباب من غير ما تخبطى؟
زهره __ اسفه افتكرتك قاعد لوحدك
صديقة فارس بصتلها بسخريه وقرف
فارس، روحى اعملى قهوه وهاتيها بسرعه
صديقة فارس، ___ انت بتلعب بديلك يا فارس؟
فارس بعصبيه لا، دى زهره خدامه هنا، انتى ازاى عقلك يوصلك ان فارس ممكن ينزل بمستواه للدرجه دى؟
ماتت الابتسامه على شفايف زهره، تعفنت وشمت ريحتها
فارس عمره ما عاملها بالطريقه دى اكيد فيه حاجه غلط
رجعت منكسره للمطبخ عملت قهوه ورجعت بيها على غرفة فارس
فارس، سيبى القهوه وروحى حضرى الغدا مع مايان