فى منزل يوسف الراوى ..
حسبك ..
كانت هذه كلمة فاطمه لاختها اسماء بعد انتهاء اسماء من تلاوة سورة مريم بعد ان راجعت حفظها لكى تختبرها فاطمه ..
فاطمه : برافو يا اسماء .انا بجد مبهوره بمجهودك .
أسماء بابتسامه : تفتكرى ربنا سامحنى ؟
فاطمه : والله انت ادرى .شوفى لو شايفه من روحك صلاح وانك عاوزه الصح فخلاص دا اكبر دليل ان ربنا عز وجل يريد انه يتوب عليكى .وبعدين فينك من قول ربنا عزوجل ( قابل التوب) عارفه التوب دى معناها ايه ؟
أسماء : لا .
فاطمه بابتسامه مشرقه : يعنى اقل فعل للتوبه .ندم بسيط .حـzن على ذنبك .زعل من نفسك .التوب هى مصدر الكلمه واقلها .شفتى كرم ربنا .
اسماء : انا بس عاوزه ربنا يسترنى .
فاطمه برغم قلقها الا انها ردت قائله : خلاص يا اسماء موضوع وانتهى .الامر عدى عليه شهر والحيوان خلاص اكيد راشق مع فريسه جديده .الله المنتقم .
اسماء بندم : امين .
……….
اصبح اهتمام عمر بفاطمه موضع ملاحظه لسالى ولوالدة عمر ولفاطمه نفسها وعلى قدر سعادتها على قدر خوفها ..
فى مكتب عمر ….
عمر : ها يا حلا فهمتى ؟
حلا بمكر طفولى : مممم بس انت عاوزنى اقلها كده ليه ؟
عمر ببراءه : عشان الشغل يا حلا .
حلا : يا سلااام .اقلها هنطلع رحله وتعالى معانا عشان الشغل.بابا انت قديم اوى على فكره .
عمر بصدمه : انا !! بنت عيب .
حلا : سيبنى يا بابا انا هتصرف .
عمر بقلق: هتتصرفى فى ايه ؟
نظرت له حلا بمكر ثم اندفعت الى خارج المكتب متجهه لفاطمه ..
حلا : انطى فاطمه مليش دعوه ..
فاطمه بابتسامه : ولا انا .
حلا بضحك : بابا عامل رحله ومصمم ميطلعش عشانى وبقله هطلع معاك بيقلى مش هقدر اخد بالى منك لوحدى قلتله خلاص نطلع انطى فاطمه معانا وتهتموا بيا سوا سوا ..ابتسمت حلا وهى تقول كلمتها الاخيره بل ضمت يديها سويا وهى تقولها .
عمر يهمس وهو يفتح عينيه على اتساعهما : بنتك اذكى منك يا عمر .فعلا ان كيدهن عظيم
مما جعل فاطمه تبتسم وهى تقول : مم والرحله دى غاليه .