انهت أسماء المكالمه فقالت فاطمه لها : صليتى العشا .
أسماء بتحفز : فاطمه هو انتى مش ملاحظه انك بأيتى بتسألينى كتير فى امور العباده .
فاطمه : اه يا أسماء بس فى ملاحظه كمان انك حاليا بتتهاونى جدا فى العباده .يعنى مصليه المغرب قبل العشا بربع ساعه ومشفتش المصحف فى ايدك خالص بقالك يومين والقيام اللى كنا بنتسابق فيه بتحايل عليكى عشان تقوميه ومش بتحسى بيا اصلا .
اسماء: فاطمه الله يرضى عنك احنا عندنا فرح ومش عاوزين نكد .
فاطمه : طب والتلفون اللى مش بتسيبيه من ايدك ؟
اسماء : فى ايه يا فاطمه كمان التلفون هتحاسبينى عليه ؟
فاطمه : لا يا أسماء انتى كبيره بما يكفى عشان تقيمى تصرفاتك .
اسماء : كويس جدا انك عارفه .
نظرت فاطمه الى اسماء معاتبه لكن اسماء لم تلقى بالا لنظراتها .
خرجت فاطمه حزينه الى الصاله وصادف خروجها وصول يوسف من الخارج .
اخفت فاطمه حزنها سريعا ورحبت بيوسف قائله : العريس وصل ..جبيبى يا جو طمنى حجزت المأذون ؟
يوسف وهو يستريح : الحمد لله يا بطه المأذون عملنا خصم .ثم اتبع قائلا : الواد على فعلا كانت فكرته حلوه انه يكتب كتابه معايا فى نفس اليوم .يلا اهو هيتجوز قريب برده كمان سنه بس هيعيش حياته سنه كامله بأى مهو كتب الكتاب .
ظهرت سحابة من الحزن فى اعين فاطمه وان حاولت جاهده ان تخفيها وهى تقول : ربنا يسعدكم .
عض يوسف على شفتيه فقد انتبه لوجع اخته وادرك انها مازلت تحمل لعلى بعض المشاعر فقام وجلس بجانبها واحتضنها قائلا : فرحتى الحقيقيه يوم ما
اخدك من ايدك لحد بيت جوزك ويكون كده يستحقك بجد .
فاطمه : الحمد لله. يا يوسف قلتلك قبل كده كفايه عليا اوى انك اخويا .انت متعرفش مقامك عندى .
يوسف : وانا مش هرتاح الا لما اشوفك متهنيه فى بيت جوزك يا بطه .ربنا يقدرنى واوصلك بنفسى ليه ..
………..