فاطمه بتجهم : لا .انا مش عاوزه اشتغل فى المكتب هنا .لو سمحت انقلنى فى اى مكان تانى فى الشركه .
عمر برفق : لا يا فاطمه هتيجى هنا وسالى مكانتش تقصد صح يا سالى ؟
سالى بغل : اه طبعا صح .
فاطمه : لا بس برده انا مع….
قاطعها يوسف مازحا كى يقلل من توtر الأمر : خلاص يا بطه بأى ،عمر باشا بحاله قالك معلش .ولا اسيحلك واقول كنتى بتقوليلى ايه امبارح ؟
اتسعت عينا فاطمه ناظرة الى أخيها فهى لن تتخيل ان يعرف عمر بحديثها عنه.
فاطمه : لا طبعا .انت بتهرج
عمر بهدوء : لا يا يوسف متحرجهاش انا مش عاوز اعرف حاجه .انا هدخل اشوف شغلى وانتم كل واحد على مكتبه وانتى يا فاطمه لو حبه تنتظرى يوسف لحد ميعاد الخروج انتظريه .يوسف تعالى ورايا عاوزك فى شغل .
تنفست فاطمه الصعداء فور حديث عمر .أما يوسف ففور دخوله وراء عمر فوجئ بعمر يسأله : ها يا يوسف ،فاطمه قالت ايه عليا امبارح ؟
نظر يوسف لعمر ثم دخل فى نوبه هستيربه من الضحك .
عمر : لا والله ههه هو سؤالى مبهج للدرجه دى ؟
يوسف : انا اسف بس فعلا متوقعتش ان حضرتك عاوزنى عشان كده .
عمر : ليه ؟
يوسف : عشان حضرتك بره قلت خلاص مش عاوز اعرف حاجه
عمر : عشان مينفعش احرج واحده للدرجه دى.مينفعش اعرف حاجه هتكسفها قصادى .
يوسف : طيب ميمكن هى حاجه محرجه مينفعش اصلا اقولها ؟
عمر بابتسامه : لا مش يوسف الراوى اللى يعمل فى اخته كده ويطلع عنها كلام يسئ لها .
يوسف بامتنان : ثقتك دى شرف ليا .ثم تابع : هى كانت رافضه تتيجى معايا الشغل هنا .كانت بتقلى خلينى فى الحضانه لانى بحب الاطفال ثم تردد برهه فحثه عمر على الكلام قائلا : كمل يا يوسف .يوسف : وكمان بصراحه كانت رافضه الشغل بسببك .
عمر بصدمه : بسببى انا .
يوسف : اه اصل انا كذا مره اجيب سيرتك معاها واقول انك شديد وكده .
عمر بهدوء :أنا شديد مع المستهتر يا يوسف وانت عارف كده .
يوسف : هى خوافه اوى .
عمر : طيب .خير .ربنا يصلح الحال .