نور : انت كويس
بصلها بعيون مليائة بالدموع : انا تمام
حطت ايديها على خده ومسحت دموعه: طب ودا ايه
مسك ايديها وبص فى عينها فضلوا باصين لبعض تاركين لنظراتهم تقول كل حاجه قطع نظراتهم فارس حضنها جامد
وفضل يعيط زى الطفل حطت ايدها على ضهره وبدأت تبطبطب عليه
نور فضلت تقرأله قرأن وقتها لحد اما هدى خرج من حضنها افتكر كلام جده
فارس: انا اسف على اللى عملت انبارح انا عارف انك مضايقة وكمل بأببتسامة وعارف برضوا ان كان نفسك تحطيلى
س.م فى الاكل بس ضميرك منعك
نور بصتله بأببتسامة : بص هو من ربع ساعة بس انت كنت بالنسبالى شخص مستف..ز ومر.يض نفسى
ابتسم و قرب منها: طب و دلوقتي ايه
بعدت عنه واتكلمت بعصبية: دلوقتي قل..يل الادب
ضحك ضحكة رجولية عالية سمعت كل اللى قاعدين تحت وبينت وسامته اللى نور تاهت فيها فضلت تبتسم على
ضحكته بتوهان
فى الاسفل
سميرة بأببتسامة: ربنا يسعدك يبنى ويبعد عنك الحزن
كامل : انا واثق فى نور
سميرة : حسيته بدأ يحنلها
كامل : ابنك حبها بس بيكابر تربيتى وانا عارفه
بصلها لاقها مركزة عليه مسك ايديها بحب كبير وقبل.ها وكان لسه هيقرب بس نور قامت وقتها بتوتر
نور : تعال ننزل نعقد معاهم تحت
فارس بضيق لانها بعدت عنه : مش نازل فى حتة
نور وهى بتبصله : أنت زعلت
فارس: وانا هزعل من ايه يعنى يلا انا هنام
نور : دلوقتي احنا لسه العصر