رهف اتكسفت جدا : وزقته وقامت جريت على الحمام
وقفلت الباب ووقفت وراه وحطت أيدها على قلبها اللى هيطلع من مكانه بعدين حطت أيدها على شفايفها تتحسسهم برقة وابتسامة صغيرة عليهم
رهف خدت حمامها بس مخدتش هدوم فتحت باب الحمام
براحة وقالت بصوت واطي : ادم انت هنا
ادم : محتاجة حاجة
رهف : اطلع برة دقيقة
ردم باستغراب : نعم !؟
رهف : معلش اطلع برة دقيقة
ادم خرج ورهف خرجت ولبست بسرعة
وادم دخل الحمام خد حمامه ولبس وفطروا وراحوا كلهم لمصطفى
عند زين وزمردة ….
صحى زين وهو جسمه لسة بياكله ومتدغدغ يا عينى معرفش ينام طول الليل
لقى باب اوضة زمردة لسة مقفول عرف انها لسة نايمة
ودخل عشان ياخد دش يهدى جسمه شوية
دخل حمام اوضته لقى اثار جرmمة امبارح لسة فى الحمام
خرج يستحمى فى الحمام اللى برة
وخرج وهو لابس بنطلون بس وعارى الصدر
وفى الوقت ده زمردة فتحت باب اوضتها وهى بتدعك عينيها وبتتاوب
ولقت زين كده فى وشها
دخلت بسرعة ومالحقتش تقفل الباب
مسكها زين من قفاها : تعالى هنا بقى أنا تعملى فيا كده
زمردة ببراءة مصطتنعة : انا والله انت مفترى ده انا نايمة مو امبارح
زين : أيوة استهبلى استهبلى ده انا جسمى بياكلنى من امبارح
زمردة بتكتم ضحكتها بالعافية : يلا تعيش وتاخد غيرها
زين أداها على قفاها
زمردة بصدمة : اي ده فى اي على فكرة بقى انت قلبك قاسى
زين : اوى اوى
زمردة : انت مش بتحس
زين : كده و كده
وضحكوا الاتنين
وزمردة دخلت تاخد شاور
وزين كلم ادم
زين : صباح الخير
ادم : صباح النور يا صاحب الانتقام
زين باستغراب : انتقام
ادم بضحك : اه اصل مراتك ومراتى ناويين ينتقموا مننا سوا عشان خبينا عليهم اي عملتلك حاجة
زين : اسكت متعرفش اللى حصل لاخوك يا جدع
ادم بضحك : معلش
زين : بس أنت عرفت منين
ادم : سمعت رهف كانت بتكلمنى وانا نايم بس انا مكنتش نايم وقالتلى على خطتها هى ومراتك اوعى تقع بلسانك يا زين احسن يغيروا الخطة ومنعرفش اللى يحصل فينا يا معلم
زين بضحك : متخافش متخافش احنا بنلبس ورايحين المستشفى
ادم : تمام اقابلك هناك سلام
زين : سلام
وخرجت زمردة من الحمام وفطروا وراحوا المستشفى
عدى يومين تحت حركات زمردة ورهف لزين وادم ومشاكسة زين وادم ليهم
ومصطفى بقى احسن
والنهاردة هيخرج من المستشفى
وسلمى جهزته وأخوها جه يوصلهم
مصطفى : ودينا عند بيت ماما
عبد الله : مش هتروحوا بيتكوا
مصطفى : لا ودينا عند ماما
سلمى : يا حبيبى تعالى نروح انت تعبان ومحتاج ترتاح
مصطفى : هنروح أما اخف خالص عشان اقدر اشيلك وانتى داخلة شقتك لأول مرة
سلمى : انا مقدرة انك تعبان ومش مستنية حاجة كفاية انك جمبى وكويس
مصطفى : اطلع يا ابنى على شقة أمى اختك عايزانا نروح والواحد جرحه يفتح تانى
فهمت سلمى واتكسفت جدا وسكتت وراحوا عند بيت ام رهف وطلعوا