اشتعلت عينيه بالنيران عشقه وشغفه وبها يهبط فوق شفتيها يقبلها بجنون قبلة خطفت منهم انفاسهم لوقت طويل ليرفع راسه بعدها يسالها بصوت متحشرج عاقدا حاجبيه بعبوس
= هو الحصار هتفك عنى امتى انا خلاص شوقى ليكى هيقتلنى
ضحكت فجر بدلال قائلة
= مش كتير خلاص كلها بكرة بالكتير وهنروح لدكتورة
تنهد عاصم باحباط يتدحرج فوق الفراش لينام فوق ظهره اخذا لها معه بين احضانه يهتف
= ادينى هصبر وبس عارفة لو قالت حاجة تانى مش على هوايا والله محد هيرحمها من ايدى
رفعت فجر يدها تتلمس وجهه بحنان ورقة تهمس له بحب
= لا سيب المرة دى عليا دانا اللى هقتلها لو قالت حاجة تبعدنى عنك تانى
زفر عاصم يغمض عينيه بنشوة هامسا بصوت اجش
= مش بقولك هتموتينى فى مرة بكلامك اللى بيقتل ده