مى : خلاث بقى
رامى : افكر ، ولا اقولك خلاص مش زعلان
مى : طب يا يالا يلا نلعب
يارا : تعالى يا ميوش نلعب انا وانتى وملك و ماما
مى بفرحة: ماثى
رشدى : عملت ايه فى موضوع كريم
محمد : خلص يا عمى ، خلاص انتهى ، قتلته بأيدى ، يلا غار فى داهية
رشدى : انا خايف يكون مش لوحده وحد تانى معاه
محمد : ما ده صح فعلا ، بس ربنا يسترها بقا
رشدى : اه صحيح ، حددت كتب الكتاب ولا لسة
محمد : ايوة هيبقى الاسبوع الجاي بس هتصل بخال يارا علشان مسافر برا ونحدد ميعاد علشان ينزل ونعمل كتب الكتاب وبعدها الفرح على طول
رشدى : ربنا يوفقك وييسرلك الحال يابنى
رامى : قوله يا عمى نحدد ميعاد ل كتب الكتاب بينى وبين ملك بردو علشان مطنشنى
رشدى : شوفه يا محمد احسن ده زعلان خالص
محمد : امممم افكر
رامى : يابنى المفروض اصلا تجوز اختك الصغيره الاول
محمد : ده فى اى رواية يا حبيبى انما فرحكم بعد فرحى بأسبوع علشان شهر العسل هيبقى اسبوع بس
رامى : ماشى يا حوحو ماشى
محمد : انت عارف لو ماكنتش ابن عمى وقولت كلمة حوحو دى كنت زمانى واخدك على القسم عاملها معاك
رامى : ياختى كميلة
رشدى : اهدوا يا جدعان هو انا قاعد مع عيال صغيرة