يارا بجدية : ماشى سلام
تقفل يارا مع ملك وتقعد تتفرج على صورها مع سامح وتعيط وتقفل اللاب وتنام
تانى يوم يصحى محمد بدرى من النوم ويبص من شباك الاوضة بتاعته يلاقى البوابة بتاعة الفيلا من برا بتفتح وتخش عربية ويبتسم محمد وينزل ويخش شخص ويحضن محمد
محمد بفرح : يااااه عااش من شافك يا رامى
رامى بإبتسامة : وحشتنى يا محمد ، يااااه بقالنا اكتر من خمس شهور ماشوفناش بعض مع اننا ولاد عم
محمد : ما انت اللى سافرت علشان الشغل في لندن وقولت عدولى
رامى بضحك : ادينى رجعت يا سيدى وهفضل فى مصر على طول وهقعد مع بابا وماما في الفيلا بتاعتنا علشان الفيلا بتاعتى هسيبها لحد ما اتجوز وهوضبها
محمد بإبتسامة : كويس والله ، احكيلى بقا عملت
ايه فى لندن
رامى بهزار : ياااااه دى حكاية طويلة ، انا مافطرتش، نفطر الاول ونقعد نتكلم على هداوة
محمد : طب استنى هقول للمسؤولة عن الاكل تعمل الفطار
رامى بضحك : لا لا انا عايز الكسولة اللى اسمها ملك دى هى اللى تعمله
محمد بضحك : هههههههه اسكت مش هى اللى عملت الفطار امبارح
رامى بقلق : وانت عامل ايه دلوقتى بعد ما كلت
محمد بضحك : لا دا اكلها حلو عكس ما توقعت
رامى بأرتياح : طب كويس، صحيها بقا تعمله