^أستنى…غسلتى أيدك
_ايوة…هو عاصم مش هياكل معايا و لا أيه…هروح اناديه
^لاء متناديهوش…سارة أستنى
سارة راحت و شدت عاصم ياكل معاها و بدأت تديله الأكل فى بوقه و تبتسمله, ندى صعبت عليها و شدت منهم الأكل تانى.
-الله فى أيه يا ندى…خدى كُلى يا سارة دى منى
^لاء…الأكل ده م..مش كويس
-ليه…أنتِ حطالها أيه فى الأكل مش عاوزانى انا كمان أكل…ما تردى الأكل ده فيه أيه؟؟
=مافيهوش
^عاصم انا هفهمك كل حاجة والله ماما قالتلى أحطلها الدوا ده عشان مصلحتنا كلنا
-مصلحتنا اه…عاوزين تموتوا أبنى… ده أنتوا عصابة بقى…يلا
عاصم شدها و أخد شنطهم و مشيوا, سارة مكنتش مستوعبة إزاى كانت بين الحياة و الموت,إزاى أبنها كان هيضيع