مش عارفه هل هقدر اعيش معاه تانى وانا تعبت من اللى عمله فيا ولا هطلق منه ده قرار صعب انى اخده خصوصا فى بدايه جوازى…فضلت افكر شويه وقررت انى اروح ازوره بكره الصبح مش عارفه هل هيرضى يقابلنى ولا ..؟
نمت وانا حاضنه التيشيرت بتاعه
*فى الصباح*
كنت واقفه قدام باب اوضه المستشفى اللى ليل قاعد فيها الممرضه فتحتلى الباب ودخلت وهى مشت وطبعا كان فى حارس واقف قدام الباب…شوفته كان قاعد جوه وبيبص على الارض…منظره كان يوجع القلب رفع راسه لما الباب اتقفل
شافنى وووووو….. رفع راسه لما الباب اتقفل شافنى ف قام وقف
ليل:انتى اى اللى جابك
كنت واقفه مكانى مبتكلمش بصراحه مش عارفه ارد اقول اى؟
ليل:ردى مش انا الوحش المريض اى اللى جااابك انطقيي
كيان:ليل انا…
ليل:انتى ايي ها انتى دمرتينى
كيان: انا مدمرتكش انا بساعدك
ليل:وانا مش محتاج المساعده دى امشى امشى ومتجيش هنا تاانى
كيان:ليل صدقنى انت هتعرف ان اللى عملته ده هو الصح
ليل:اطلعى بره ياكيان
قربت منه عشان اهديه لكن هو زقنى من كتفى بعدنى عنه
ليل:امشى مبقتش عايزك
لفيت وشى دموعى نزلت كنت هطلع لكن وقفت على كلامه
ليل بسخريه:واه صحيح ابقى فكرى هتطلقى ولا هتعملى اى فى اسرع وقت
كيان بسخريه مماثله:مش محتاج تقولى ده اللى هعمله اساسا