شاكر : انت بتقول ايه يا ابنى انت برجلتني
شهاب : دى مش حفيدتك يا جدو ..ومش اسمها تمارا ..دى اسمها نجلاء ..بنت البواب …بتاع العمارة اللى ساكن فيها لؤى …
حسين : تقصد لؤى اللى معايا فى الشركه
شمس فى نفسها : الله يخربيتك يا شهاب ايه اللى بتقوله دا …
شهاب : ايوا يا حسين بيه ….انا كذا مرة كنت بروح ل لؤى لما حضرتك كنت بتبعتنى بأوراق للشغل ..والبنت دى اسمها
نجلاء ..
اقترب قاسم من نجلاء وعيونه لا تبشر بالخير
امسك يدها بعنف
قاسم : انطقى ..الكلام دا صحيح ؟
نجلاء بقلق وخوف : انا ماليش دعوة …انا نفذت اللى انطلب منى ..
شاكر : يعنى انتى مش تمارا ..كان قلبي حاسس وخوفت امشي ورا قلبي واقترب من تمارا
شاكر : سامحينى يا بنتى ..انا ظلمتك
تمارا وهى تبكى بحسرة : ليه يا جدو ..ليه تعمل فيا كدا …اتربيت وحيدة والست حسنات عاملتنى اسوء معامله ..انحرمت من كل حاجه حتى التعليم …انا مش عايزة فلوس ولا ميراث ..انا كان اللى ناقصنى حضن عيلتى ..الامان ..ليه عملت فيا
كدا .بجد ليه …
حسين : معلش يا بنتى ..كلنا بنغلط وجدك كان بيدور عليكى ..علشان تسامحى وتاخدى حقك …
قاسم :انتى قلبك ابيض يا تمارا .. صحيح جدو غلط بس هو كان بيحاول يصلح غلطه …
اقتربت تمارا من شاكر وهو منكس الرأس خجلا من نفسه…
تمارا : ارفع راسك يا جدو ..انا مستحيل اكون السبب فى انك توطى راسك ..
شاكر وهو يفتح يديه لها سامحينى يا بنتى
ارتمت تمارا فى حضنه
تمارا : مسمحاك يا جدو …مسمحاك من قلبي ..وبرضو اعمل التحليل علشان تطمن …
شاكر : قلبي مصدق انك حفيدتى ..ثم نظر إلى نجلاء وطلب من الحرس المسئول عن الفيلا الامساك بها ووضعها فى