نظرت لها والدتها بتعجب من حالتها تلك فإقتربت منها وقالت : مالك يا زمرد وشك متغير كده ليه
نظرت لها زمرد ولم تستطع تمالك نفسها وارتمت فى حضن والدتها وظلت تبكى …ظلت تربط والدتها على ظهرها بحنان وهى تقول : قوليلى فيه ايه يابنتى أنا معاكى
ظلت تبكى بقوه فهى تائه لا تستطيع أخذ قرار يريح حياتها فهى بالفعل تعشق قاسم وتريد أنا تكون بجانبه وتدعمه ولكن يمر أمامها ما فعله من قبل كل ذلك يتضارب أمام عينها
خرجت من حضن والدتها وهى تمسح دموعها فقالت لها والدتها : قوليلى يا بنتى مالك ريحى قلبى
زمرد بحزن : مش عارفه يا ماما اعمل ايه حاسه انى تايهه عايزه أدى قاسم فرصه وخايفه اديهاله أنا تعبت اوى يا ماما تعبت
قالت والدتها بحكمه : يمكن أنا معرفش ايه الى حصل معاكى بالتفصيل يابنتى وانا احترمت ده بس كل الى أنا عارفاه
أن قاسم بيحبك اوى نظرته ليكى نظرة اكتفاء .. اول ما بيشوفك بتحسى عينه بتلمع كده يمكن غلط معاكى كتير بس الإنسان بيتعلم من غلطه وهو عايز يتعلم من غلطه فعلا وطلب فرصه تانيه
زمرد بتوهان وخوف :أنا خايفه اديله فرصه تانيه يضيعها تانى
والدتها : ساعتها يبقى انتى عملتى بأصلك وحاولتى تحافظى على بيتك
فقالت زمرد بصوت حزين : أنا بحبه يا ماما ومش عارفه اعيش منغيره فعلا وسط ما كان بيعاملنى كده لما كان بيتكلم معايا بهدوء كده كنت بحس بحنان الدنيا دخل لقلبى .. نفسى اعوضه عن حاجات كتير
فقالت والدتها بتدعيم : اديله فرصه وارجعيله ده مش بيقلل منك ابدا يا بنتى بالعكس انتى بتزيدى فى نظره اكتر فى انك مسيبتهوش فى اكتر وقت محتاجك فيه
فكرت زمرد فى كلام والداتها طوال الليل حتى ساعات الصباح الباكره ……..