شهاب : انا مدير الشركه اللى الآنسه سلمى بتشتغل فيها ..وكنت جاى اقابل حضرتك وماما
امسكت سوزى يد على وكانت خائفه ..
نظر شهاب إلى سوزى نظرة كى يطمئنها …
شهاب : مبروك يا آنسه سوزى
نظر على إلى سوزى والى سلمى
كى يفهم ما يدور …
شهاب : أنا آسف انى جيت بدون ميعاد
بس انا جاى علشان اطلب ايد الانسه سلمى
سناء : يا الف نهار مبروك …فعلا الفرح بيجيب فرح
على : انتظرى يا ماما …وممكن تسيبونا شويه انا والباشمهندس شويه …
خرجت سناء ومعها سلمى وسوزى
على : حضرتك مين وتعرف سوزى منين …اوعى تكون اللى فى بالى ….
شهاب باحراج : الحقيقه انا مش عارف اقول ايه وابتدى منين …وليك كل الحق فى انك تشوفنى انسان سئ
لم يتحمل على تمالك نفسه ولكمه فى وجهه بقبضه يده ..لكمه قويه …
شهاب بعصبيه : انا مراعى انك اخو سلمى …والمفروض تسمعنى …انا ما انكرتش انى كنت غلطان ..بس مش انا لوحدى اللى غلطان
وانا لما شوفت الآنسه سلمى ..ماكنتش اعرف عنها حاجه …واتفاجئت النهارده بوجود سوزى
انا وسوزى كنا ضايعين ..ملناش هدف في الحياة غير أننا بندور على اى طريقه نبوظ بيها حياة رعد …
لكن أنا فوقت فى الوقت المناسب …وكان لازم ابعد عن سوزى …وربنا وقف سلمى في طريقي الفترة دى ..علشان ارجع للطريق الصحيح..
كان على يستمع وهو فى حيرة من أمره
هل يعطى له فرصه اخرى كما فعل مع سوزى …ام يبعده عن حياته هو وأسرته …
ظل على واقف وهو صامت ويبدو عليه الحيرة ..