عمرو ورجع اخد وضع النوم ع السرير وبيضحك:- تقوللى ايه هى المفأجاة اللى كنتى امبارح بتقولى عليها
زينه بضحگ :- وان ماقولتش يا بشمهندس عمرو
عمرو: لا يبقى مفيش شغل ..مفيش خروج زى ما وعدتك..مفيش حاجات كتير اووى ياماما وعمز ومفيش خروج من الاوضه
زينه بغضب مصنطع:- نعم. مفيش ايه خروج والله يعمر ازعل واجيب ناس تزعل
عمرو بضحك:- وع ايه الطيب احسن وأتكلم بجد زينه بجد بقى مش هتقولى انا لسه هستنى لمانرجع دا لسه اسبوع
زينه بحب: خلاص بس عشان صعبت عليا هقولك بليل بعد ماترجع من الشغل
عمرو:- أيوة بقى ماشى مستنى وبص ف الساعه عااااااا اخوكى زمانه بيطلع شرار اتاخرت ومشى
زينه: ههههههه قعدت اقولك
ف الشركه
ادهم بعصبيه :- هدى ابعتيلى عمرو فورا
هدى بقلق:- ما اصل ..اصل بشمهندس عمرو لسه ماجاش
ادهم بنرفزه :- بصلها ماشى اول لما يوصل ابعتى لما نشوف اخرتها
وصل عمرو واللى دخل فورا بعد ماعرف أنه متنرفز وعرف أن اكيد ف مصيبه
عمرو: عم عيالى
ادهم بعصبية،:- عمرو متنرفزنيش اخرت ليه دا كله
عمرو:- والله غصب بس مش مهم ايه بقى الجديد حصل ايه
ادهم:- حصل ايه الزفته هنا اللى كنت شاكك فيه شكلى هطلع صح
عمرو:- وايه هو بقاا.
ادهم:- شاكك ان ف غلط ف الاوراق وأنها ف نصبايه ور الشغل دا بس مش عارف امسك دليل والمشكله أن الشركة المندوبه عنها مفيش اسرار بتطلع برة وعشان گدا انت هتوقف الشغل دلوقتي مع الشركه بأى حجه لحد مااتاكد طبعا