احمد:……
فجأة كف نزل على وشها شهقت من الخضه وانا ببكى
احمد: اياكى اسمعك بتتكلمى عن مراتى بالشكل ده تانى ومراتى معملتش حاجه حـrام
هشام مـaـت واحنا اتجوزنا بشرع ربنا وقبل ما تتكلمى على مراتى شوفى نفسك الاول
كريمه بحقد: ايوه علشان كده اشترتلها بيت بعيد ده ان مكنتش هى مدوراها وهشام عايش
انا كنت فى حاله زى طلوع الروح كلام كتير عايزه ارد بيه لكن لسان مشلول وعينى بتبكى
فجأة لقيت باباها قرب منها وهو بيضربها بالقلم: انتى ايه ياشيخه اسكتى فضحتينا وبوظتى فرح اخوكى
بعدين بص لاحمد اللى واخدنى فى حضنه وانا منهاره من العياط: معلش ياحمد حقك عليا
احمد بصله وبصلها: انا اسف ياعمى لكن الاعتذار لمراتى وقدام الكل
كريمه بكره: وانا مش هعتذر لحد
لقيت احمد مسك ايدى : انا هعرف اخد حق مراتى بعد اذنك ياعمى